Nieuwsbericht Toespraak nieuwjaarsreceptie

Publicatiedatum: 04 januari 2017 11.55 uur

Nieuwjaarsreceptie 2017 - Rede burgemeester

Link naar foto-verslag Meer Vandaag (fotografie: Karel Curvers, Geulle)

Link naar videoverslag Nieuwjaarsrede burgemeester (Meer Vandaag)

Tekst Nieuwjaarstoespraak

Dames en Heren,

Namens het voltallige gemeentebestuur heet ik u van harte welkom in ons gemeentehuis. Het jaar 2017 is inmiddels al drie dagen op weg. Het ene jaar loopt af en het nieuwe begint, en dat betekent dat we terug én vooruit kijken. Ook ik ontkom daar niet aan. Meerssen is volop in beweging, maar daar kom ik later nog op terug.

Dit is de tweede nieuwjaarsspeech die ik voor u mag houden. Ik wil graag aan het begin van mijn speech iets persoonlijks met u delen. Vorig jaar stond ik hier samen met mijn lief John. Hoe hard had hij gevochten om de verhuizing, waar we op dat moment nog midden in zaten, mee te maken. Wij hadden gehoopt samen een toekomst te hebben hier in Meerssen. Het liep anders, en op 18 april van dit jaar heeft John, omringd door de kinderen en mij, het leven vaarwel gezegd.

Hij heeft de kinderen en mij een kostbaar document achter gelaten. Leef je leven zoals het komt en ben geen dag slordig met tijd, het leven neemt zijn loop. Het is aan ons of we er een keten van verdriet van maken of steeds nieuwe kralen rijgen aan een collier van dankbaarheid en wenkend perspectief.

Tijdens Dodenherdenking op 4 mei heb ik mijn taken weer opgepakt om juist op zo'n dag te laten zien dat ik er weer graag voor u en de gemeenschap ben. De ontelbare reacties, steunbetuigingen en mede-menselijkheid van u en de samenleving hebben mij nieuwe energie gegeven. Ik dank u oprecht hiervoor. Het was en is het mooiste cadeau dat ik van mijn mede-Meerssenaren kon krijgen.

De wereld is vandaag de dag als een dorp zo dichtbij en onze gemeente staat al lang niet meer op zichzelf. Gebeurtenissen die elders in de wereld gebeuren, hebben impact op ons leven. De vele aanslagen in de wereld staan binnen enkele minuten op onze beeldschermen. Onze hunkering naar blijvende vrede en uitblijvende agressie werd met de aanslag in Berlijn weer wreed verstoord.

De Kaiser Wilhelm Gedächtnis Kirche, die toch symbool staat voor het geweld dat we na de Tweede Wereldoorlog verbannen hadden, is na 19 december weer een plek die blijvend herinnert aan wat onze koning in zijn kerstspeech omschreef als "het extreme is het nieuwe normaal geworden".

Tegelijkertijd zien we dat we ontroerd raken door iets dat heel klein begint. De "lak-aan"-actie van Tijn die ruim twee miljoen bij Serious Request opbracht. Het was bijna "wie lakt zijn nagels niet"? Heel Nederland lakte zijn nagels onder aanvoering van Tijn. Conclusie zou dan ook kunnen zijn: we hebben soms maar relatief kleine impulsen nodig om een collectief te smeden.

Dames en heren,

Hoe moeten we dat dan bestuurlijk zien? Wat hebben we nodig om mensen met elkaar te verbinden en samen op weg te gaan naar één gezamenlijk doel? In het geval van Meerssen: een sterke gemeente die goed toegerust is voor de bestuurlijke opgaven die haar te wachten staan. Nu en vooral ook: in de toekomst. Daarvoor is het zaak dat we de handen in elkaar slaan. Inwoners, gemeentebestuurders en politiek. Op de dag van vandaag zien we steeds meer dat het politieke landschap versnippert. Ruim 80 partijen hebben zich gemeld voor de Tweede Kamer-verkiezingen in maart. Ook zien we nieuwe splinterpartijen ontstaan uit afscheidingen waarvan de inkt nog niet eens droog was.

Betekent dit dat er straks weliswaar veel te kiezen is maar weinig te besturen, omdat geen gezamenlijk doel mogelijk blijkt te zijn? Laten we hopen van niet. Laten we hopen dat het collectieve belang boven het belang van het individu gaat.

Tijdens het afscheid van Jan Schrijen als Dijkgraaf van Waterschap Roer en Overmaas sprak ook gouverneur Theo Bovens hierover. Hij had het over het thema leiderschap, waarover veel wordt en is geschreven, terwijl er over het volgerschap weinig te lezen valt.

Wat voor de een de reden is dat je een goed leider bent, is vandaag de dag voor de ander nu net de reden dat je géén goed leider bent.

Belangrijk volgens mij is dat je als leider of boegbeeld te allen tijde kort bij jezelf blijft en oprecht geïnteresseerd bent in de mensen om je heen. Zodat je als bestuurder weet wat er leeft, en kunt tegemoetkomen aan de belangen van de gemeenschap.

Zeker ook op langere termijn. Want op korte termijn mensen pleasen is makkelijk. Maar besturen is vooruitzien, en daarvoor moeten soms moeilijke keuzes worden gemaakt.

Vraag bij dit alles is: door wie laat je je leiden?

Voor mij betekent dit dat we ons als bestuur laten leiden door de mensen, de gemeenschap waarvoor we het doen, oftewel onze - tussen aanhalingstekens - 'volgers'. Om ons door onze volgers te kunnen laten leiden, moeten wij als bestuurders het oor te luister leggen, en voortdurend met u, onze inwoners, in gesprek gaan. Dát is volgens mij een belangrijke voorwaarde voor gedragen beleid en beslissingen. Voor goed leiderschap en gedragen volgerschap.

Dit alles is reden tot nadenken hoe we samen met u vorm kunnen geven aan de invulling van democratische processen. Waarbij ik u tevens nadrukkelijk oproep om vervolgens ook democratische genomen besluiten te respecteren. Door de mensen die ú gekozen heeft. In iedere kamer zou een spiegel moeten hangen voor zelfreflectie, waarbij ik eenieder de moed en de wil wens ook in die spiegel te kijken. Ik wil daartoe een aanzet maken door iedere fractie maar ook de leden van het college een klein spiegeltje cadeau te doen. Ik zal er zelf ook een nemen, alhoewel u als geen ander weet dat iedere vrouw meerdere spiegeltjes heeft en er ook steeds iets anders in ziet. Want zelfreflectie heeft vele gezichten, en ik kijk graag met u mee!

Ook in Meerssen zijn er gebeurtenissen die ons niet onberoerd laten. In mijn nieuwjaarspeech van vorig jaar vroeg ik aan de politieke vertegenwoordigers aandacht voor verdraagzaamheid, respect en relativeringsvermogen in het politieke domein. Natuurlijk weet de burgemeester als geen ander dat ze zich niet in het politiek domein kan begeven. Dit neemt niet weg, dat ik als voorzitter van het college, maar zeker als voorzitter van de raad bespeur ik dat we daar nog wel wat slagen te maken hebben.

De gemeenteraad mag van het college verwachten, dat we besturen binnen de kaders die we daarvoor krijgen, en koersen verkennen die voor de toekomst van onze gemeente belangrijk zijn. De beweging in het bestuurlijke landschap in Zuid-Limburg is daar zeker één van. De wereld rondom Meerssen staat immers niet stil en vraagt om alertheid, maar zeker geen overhaastheid. De verkennende stappen door het college mogen als een koers van onderzoekend leiderschap, of ondernemend bestuurderschap worden gezien.

Ik versta daaronder: het oor te luister leggen, richtingen verkennen, en eventuele keuzes onderzoeken, om die achtereenvolgens voor te leggen aan onze gemeenteraad en onze gemeenschap. Waarbij duidelijk mag zijn: er worden geen besluiten genomen zonder mandaat. En zeker niet overhaast. Laat ik helder zijn: dit alles doen wij met één doel: de gemeentelijke dienstverlening aan u, onze burgers, garanderen en waar mogelijk versterken.

De kwetsbaarheid van onze relatief kleine gemeentelijke organisatie vraagt om daadkracht. Overhaaste stappen zijn niet nodig, maar het is naar mijn overtuiging wél nodig dat we tijdig stappen zetten. Door een goed beeld te krijgen van de sterkten en zwakten van het Meerssen van NU is het mogelijk om onze gemeente goed toe te rusten voor de opgaven die het Meerssen van MORGEN te wachten staan.

Dát is naar mijn overtuiging de koers: redeneren vanuit jezelf, vanuit je eigen kracht, waarbij we elkaar opzoeken om onze krachten te bundelen en kansen te benutten. En laten we ons daarbij alsjeblieft niet verleiden tot discussies die op dit moment niet aan de orde zijn. Met wie wél en met wie niét. Want in de krimpregio Zuid-Limburg zullen wij een gewilde huwelijkspartner – of zo u wilt – een ideale samenlevingspartner zijn – want tegen alle trends in is het inwoneraantal van Groot Meerssen tussen 1 januari 2016 tot de dag van vandaag gegroeid van 19.040 naar 19.077 - dus met 37 inwoners!

Maar beste mensen, alle gekheid op een stokje: welke keuze uiteindelijk ook door de gemeenteraad gemaakt gaat worden: Gaöl blief Gaöl , Bunj blief Bunj, Ulestroate blief Ulestroate, Meersje blief Meersje en ook Rothem blief gewuun Rothem. Want mensen en gemeenschappen veranderen niet door stippellijntjes op de landkaart.

Ons Groot Meerssen is zo mooi door de diversiteit van haar dorpen, het landschap, maar vooral: door de mensen die er wonen. Wij allemaal samen zijn de gemeente, vormen de gemeenschap, die tijdens feestdagen, bij concerten van koren, harmonieën en fanfares samenkomt en geniet. Samen feesten tijdens Carnaval met in ieder dorp een eigen Prins of Prinses, met jubilerende verenigingen zoals de Aanhawwersj, de Kuutebieters en de Oud Prinsen Garde Bung. Samen deelnemen aan de bijzondere dialectmis van de Bokkerieërs in Geulle.

Samen feestvieren tijdens Koningsdag, Lintjesregen, Bundermijt, Marathon Meerssen, de huldiging van Olympisch Kampioene Maaike Head. Samen gedenken tijdens de Dodenherdenking, de viering van onze Bevrijding, de jaarlijkse Octaaf. Dát is wat ons dierbaar is, wat we koesteren.

Ook in 2017 kijk ik uit naar de persoonlijke ontmoetingen met inwoners die 50, 60, of 65 jaar getrouwd zijn. In 2016 mocht ik zelfs een 70-jarig bruidspaar feliciteren, en mocht ik vaak persoonlijk mijn gelukwensen namens u allen overbrengen aan vijf 65-jarige, veertien 60-jarige en achtentachtig (!) 50-jarige bruidsparen. Dit soort ontmoetigen stel ik zeer op prijs, omdat dit soort mijlpalen voor mensen aanleiding zijn om over hun leven te praten. Waar ze elkaar hebben ontmoet, hoe hun gezin groeide met kinderen en kleinkinderen. Ze maken me graag deelgenoot van hun blik op de gemeente en de wereld. En dat is heel inspirerend uit de mond en het hart van mensen met een grote senioriteit en levenservaring.

Want een gemeente is een gemeenschap door de binding die we als mensen met elkaar hebben. Door de verhalen die we met elkaar delen en het toekomstperspectief dat we elkaar samen bieden.

Dames en heren: ik sluit af met een toast op het NU. Op het leven en de keuzen die we maken. Samen. Met elkaar.

Dat is mijn appél aan ons allemaal.

Welkom 2017 ! !

Mirjam Clermonts-Aretz,
Burgemeester van Meerssen


Nieuwjaarsreceptie 2017 - College van B&W

 

Nieuwjaar