Nieuwsbericht Nieuwjaarsrede burgemeester

Publicatiedatum: 04 januari 2016 14.50 uur

Dames en Heren,

Namens het voltallige gemeentebestuur heet ik u van harte welkom in ons gemeentehuis.  Het jaar 2016 is inmiddels al twee dagen op weg.  Het ene jaar loopt af en het nieuwe begint  en dat betekent dat we terug en vooruit kijken. Ook ik ontkom daar niet aan. Dit is mijn eerste nieuwjaarstoespraak in de gemeente Meerssen. En laat ik maar met de deur in huis vallen: wat mij betreft nog lang niet de laatste!

Op 22 december 2014 besloot de raad mij voor te dragen als burgemeester van Meerssen. Vanaf toen ligt mijn hart bij Meerssen. Na twee maanden voorbereiding was op 2 maart 2015 mijn installatie. Een geweldig hartelijke ontvangst, een warm bad dat voor altijd in mijn, maar vooral ook in het geheugen van mijn echtgenoot John en onze kinderen Stephan en Ishara gegrift staat.

Ongetitelde afbeelding, 04-01-2016 15:04:40

Burgemeester Mirjam Clermonts-Aretz en echtgenoot John Clermonts

Foto: Karel Curvers

De ervaringen van het eerste jaar burgemeesterschap in Meerssen, dat nog niet voorbij is, werd gekleurd door de warme contacten met inwoners, verenigingen en bedrijven en niet in de laatste plaats de raadsleden van onze gemeente. Na mijn uitnodiging aan hen om me een brief te schrijven, ben ik met ze op pad geweest. Steeds weer was het een verrassing om te ervaren waar de raadsleden hun roots hebben in onze gemeenschap, en we gingen naar activiteiten of ontwikkelingen waar hun hart bij ligt. Ik dank hen oprecht hiervoor. Het jaar is nog niet voorbij en ik heb nog enkele bezoeken in het verschiet. De veelzijdigheid van Meerssen heeft me nog het meest verrast, wonen, cultuur en de natuur met haar vele verschillende landschappen, ik heb er nog maar even aan kunnen proeven en het smaakt naar meer. Nu John en ik sinds 29 december de buren van het gemeentehuis zijn, kunnen we als inwoners nog meer één met jullie worden.

De wereld is steeds meer een dorp en onze gemeente staat dan ook niet op zichzelf. Gebeurtenissen die zich elders in de wereld voordoen, hebben hun impact op ons eigen leven. Of dat nu gaat om de aanslagen in Parijs op 7 januari of de enorme stroom vluchtelingen uit het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Het nieuws daarover bereikt ons met grote snelheid via de social media en de reguliere pers. Beelden die keer op keer diep ingrijpen op onze veiligheidsgevoelens en de vrijheid die wij zo koesteren. Maar we mogen ons niet laten leiden door angst. Want met door angst gestuurde ogen zien we de mogelijkheden en de oplossingen niet meer.

Tegelijkertijd staan er overal in de wereld mensen op om zich in te zetten voor een toekomst met perspectief. Serious Request in de dagen voor Kerst bracht een grote saamhorigheid en verdraagzaamheid teweeg. Maar er werd ook gediscussieerd of de drie DJ’s vanuit hun glazen huis niet méér met zichzelf bezig waren! En is het not done dat het promotiefilmpje niet in een echt oorlogsgebied gedraaid is? Hoeveel realiteit hebben we nodig als we anderzijds geschokte reacties geven op live beelden van platgebombardeerde steden in Syrië en bruut doodgeschoten jonge mensen op de vloer van een concertzaal? Wat maakt dat we in vele gemeenten in ons land probleemloos crisisopvang realiseren? Wat is de oorzaak dat er elders enorme rellen uitbreken in gemeenten waar asielzoekers een veilige woonplek krijgen? Wat is de grondslag ervoor dat we wel als land in staat zijn om in enkele dagen een kleine 8 miljoen bijeen te brengen voor kinderen in oorlogsgebieden? Dat zijn toch ook de kinderen die hier na een lange, onveilige en soms veel te dure tocht gewoon buiten willen spelen met een bal? Ik ben ervan overtuigd dat het samen bespreken van die vraagstukken zonder vooringenomenheid de weg naar oplossingen is voor een opgave waar Europa voor staat.

Maar ook in onze gemeente doen zich gebeurtenissen voor die ons niet onberoerd laten. Politiek blijft het onrustig. Het bij mijn aantreden zittende college kwam ten val en het daarop volgende college heeft alweer een wethouder verloren. Regelmatig vragen inwoners aan mij hoe dat nu komt. Zij zijn het politiek steekspel zat en willen dat het speerpunt gelegd word op ons MOOIE Meerssen. Overigens wil ik bij deze gelegenheid wethouder Gubbels van harte beterschap wensen.  

Dames en heren,
U begrijpt dat Ik bewust het woord speerpunt en niet focus gebruik om daarmee niet in het politiek spectrum te belanden. Immers: de burgemeester is politiek onafhankelijk, maar dat wil niet zeggen dat ik me niet intens betrokken voel bij de politieke sfeerbeelden die de inwoners mij geven en die ik soms herken maar ook regelmatig niet. Wat heeft de politiek nodig om het vizier op de toekomst te richten? Wie gaat daarvoor de handschoen opnemen? En hoe kunnen we oude en nieuwe geschiedenis ook echt achter ons laten. Steeds maar weer verwijzen naar zaken die achter ons liggen helpt niet en daarbij heeft ook nog iedereen, met recht, zijn eigen waarheid. Maar ook burgers moeten we helpen te accepteren dat moeilijke besluiten genomen moeten worden. De financiële middelen zijn beperkt en de rijksoverheid brengt steeds meer taken naar de gemeente  zonder extra geld. Raadsleden hebben een zware taak om afgewogen keuzes te maken en meestal komt hun weinig lof te eer terwijl zij zich toch vele uren (gemiddeld 10-13 per week)  voor onze gemeenschap inzetten.

Als ieder van ons nu eens één van de gestelde vragen als een uitdaging ziet om daar volgend jaar een positief antwoord op te hebben dan gunnen we elkaar, de gemeente en haar inwoners om trots te zijn op ons mooie Meerssen. En beloof ik u dat ik het met verve en enthousiasme over zal brengen aan iedereen die het maar horen wil...en niet horen wil…soms ben ik gewoon niet te stuiten. We gaan elkaar en de gemeenschap laten glimlachen.

Dames en heren,
Ik ga langzaam afsluiten in de overtuiging dat het samen praten en samen feesten vieren de beste grondslag is voor succes. Ook al leverde mijn gesprek met een grote groep jeugd in het Proosdijpark op oudejaarsavond niet het gewenste effect op. Ze weten in ieder geval dat ik het kat en muisspel dat ze spelen met politie en Boa’s met het gemeentebestuur en de raad zal bespreken. Onveiligheidsgevoelens van burgers, maar met name van de hulpverleners zijn een niet te miskennen signaal en absoluut onacceptabel. Natuurlijk hebben onze jeugdigen recht op een plek in de openbare ruimte. Elkaar ontmoeten is van alle tijden. Ik deed dat en u allen ook!                                                                      

Overigens is er in de gemeente een voorbeeld waar dit naar tevredenheid verloopt. Jongeren zijn aanspreekbaar op hun gedrag, omdat ouders of volwassenen óók hun verantwoordelijkheid nemen en de gemeente voorzieningen beschikbaar stelt. Dit voorbeeld verdient navolging. Alleen als ontmoeten voortdurend ontaardt in, en excuseer me, zeik in de wijk bouwen, is de grens overschreden. Die grens moeten we samen trekken, de jongeren, de ouders, de gemeente en de samenleving.

Het nieuwe jaar is begonnen en morgen heeft ook de kern Meerssen in navolging van enkele andere kernen weer een prins carnaval. Word ik grootvorst (ben wel erg benieuwd naar de steek die voor mij gemaakt is) en gaan we even de serieuze zaken niet serieus nemen en de niet serieuze worden bloedserieus. Wordt er op 2 februari een nieuwe traditie geboren en gaat het gemeentebestuur alle prinsen, prinsessen en raden van 11 ontvangen, zodat ik in ieder geval kan zien aan wie ik de macht overdraag tijdens de dolle dagen.

Dames en heren,

Laten we samen een toost uitbrengen op het nieuwe jaar en op ons Meerssen, immers:

Meerssen, dat zijn we samen!

Meerssen, 2 januari 2016

Mirjam Clermonts-Aretz
Burgemeester van Meerssen

De geschreven tekst
kan afwijken van de uitgesproken toespraak

Voor meer foto's van de nieuwjaarsreceptie ga naar de website van Meer Vandaag