Nieuwsbericht In memoriam Jan Mans

Gepubliceerd op: 19 maart 2021 09:05

Recentelijk bereikte ons het verdrietige bericht dat oud-burgemeester Jan Mans op 80-jarige leeftijd is overleden. Ter nagedachtenis aan de heer Mans sprak burgemeester Clermonts-Aretz bij aanvang van de raadsvergadering op donderdag 18 maart een in memoriam uit. 

Jan Mans
In memoriam Jan Mans

Deze ambtsketen, geachte dames en heren leden van de gemeenteraad, wethouders, medewerkers en kijkers naar deze vergadering, deze keten werd voor het eerst gedragen door Jan Mans. Daarom staat zijn naam in deze penning gegraveerd. Jan ontviel ons op 18 februari van dit jaar, 80 jaar oud.

Ik neem u even mee terug in de tijd, naar 1981, veertig jaar geleden. Jan was 40. In dat jaar was er in de raden van Meerssen, Bunde, Geulle en Ulestraten, in Provinciale Staten van Limburg en in onze Staten-Generaal volop discussie over de herindeling van Zuid-Limburg. Die mondde medio dat jaar uit in een herindeling per 1 januari 1982 waarin de net genoemde gemeenten zouden worden samengevoegd tot de nieuwe gemeente Meerssen.

De discussie werd dat jaar met buitengewone belangstelling gevolgd door Heerlenaar Jan Mans, sinds 1975 adjunct-gemeentesecretaris van Maastricht. En vertrouwd met het bestuur en de politiek, hij was namelijk al wethouder geweest in Breda en maakte enige jaren deel uit van Provinciale Staten van Limburg. Met zijn kennis van de samenleving, hij was immers socioloog van huis uit, met zijn bestuurlijke achtergrond en zijn bekendheid met een ambtelijke organisatie, kon zijn jongensdroom uitkomen. Hij wilde al van jongs af aan burgemeester worden. En dat lukte toen, en het werd Meerssen.

Vanaf dag één drukte hij een stempel op het gemeentebestuur. In de raad en in het college, en in zijn wettelijke taken als kroonbenoemde burgemeester. Hoewel hij nooit onder stoelen of banken stak dat hij groot voorstander was van een gekozen burgemeester. Hij leek wel gekozen, zo snel kreeg hij draagvlak in Meerssen. Bij het bestuur, bij de ondernemers, de verenigingen, de inwoners. En dat was echt niet zo makkelijk. Lang niet iedereen zag die nieuwe vier-eenheid Meerssen zitten. Bestuurlijk niet en ook ambtelijk ging dat niet zo makkelijk.

Jan stroopte zijn mouwen op en ging aan de slag. Doortastend, maar niet dominant, gedreven maar niet fanatiek, betrokken maar ook relativerend. Doelgericht en aimabel, benaderbaar maar nooit populistisch. Een zakelijk bestuurder en ook burgervader.

Toen hij zijn eerste ambtstermijn er op had zitten en het bestuur en de organisatie in goed vertrouwen aan een volgende burgemeester kon overdragen, maakte hij een overstap naar Kerkrade. Meerssen moest verder zonder Jan maar wel met een nieuw gemeentehuis in een fraaie combinatie van een monumentaal bestuursgebouw en een strak en efficiënt nieuw kantoor. Met een dankzij hem gerestaureerde Synagoge, met tal van voorzieningen voor de gemeenschap op de maat van de nieuw gemeente.

Met Meerssen als stevig fundament bouwde hij verder aan een glansrijke carrière die hem voor lange tijd in Enschede hield. Na zijn 65ste keerde hij terug naar wat hij als zijn basis is gaan beschouwen, terug naar Meerssen. Samen met zijn Anny. En vervolgens was hij maar liefst vijf keer waarnemend burgemeester. Het besturen zat in zijn genen.

Onze Gouverneur en Commissarissen van de Koningin elders in ons land, wisten hem te vinden. Hij wilde en kon dan geen neen zeggen.

Met als rode draad, als hij ergens burgemeester was, Europese samenwerking tussen gemeenten en regio's. Niet zo vreemd als je bedenkt dat hij in grensstad Heerlen is geboren en vervolgens in vijf grensgemeenten heeft gewerkt. Een tweede rode draad is de openbare orde, veiligheid en crisisbeheersing. Daarover gaf hij na de vuurwerkramp in Enschede als door de harde praktijk gevormde autoriteit in binnen- en buitenland gewaardeerde lezingen.

Jan Mans
Ook vele organisaties en instellingen in de samenleving deden een beroep op hem om zijn kennis, kunde en vooral zijn bestuurskracht te mogen benutten. Meestal in de rol van voorzitter. En als hij ergens ja tegen zei, dan ging hij er voor de volle 100 procent voor.

Hij was op vele fronten actief als toezichthouder en commissaris, als bestuurder en sparring partner, als inspirator en kartrekker. Veelal op cultureel vlak, in de eigen streek en daarbuiten.

Hij was verknocht aan Meerssen, de gemeente waarvan hij terechte ereburger was. En, noblesse oblige, toen er -meer dan eens- een beroep op hem werd gedaan om bestuurlijk Meerssen weer op de rails te krijgen, deed hij dat. Met plezier en voortvarend.

Jan was en bleef trots op Meerssen en wij, het gemeentebestuur en de gemeenschap waren en blijven trots op Jan Mans.

Met deze ambtsketen als permanent en tastbaar aandenken aan zijn persoon, blijft hij in onze liefdevolle herinnering.

Laten we Jan Mans een ogenblik in stilte gedenken.